Een dodelijke schimmel heeft geleid tot de dood van tienduizenden vleermuizen in het oosten van de Verenigde Staten. Het ‘witneussyndroom’, dat huishoudt onder vleermuizen die in een diepe winterslaap verkeren, wordt veroorzaakt door een kouminnende schimmel die zich op de vleugels, snuiten en oren van de slapende dieren nestelt. De ziekte is tot nu toe aangetroffen in grotten van Vermont tot en met Tennessee. Volgens wetenschappers kan een verdere verspreiding van de schimmel desastreuze gevolgen hebben voor veel vleermuissoorten: “In de noordelijker gelegen oostelijke staten vind je niet echt grote vleermuizenkolonies. Maar in Tennessee of Texas tref je in sommige grotten wel duizenden dieren tegelijk aan. Als daar 95% van sterft, krijgen de populaties een harde klap”, verduidelijkt vleermuisexpert Alan Hicks. Vooral voor bedreigde soorten kan een massale besmetting verstrekkende gevolgen hebben. Zeker grijze vleermuizen, die in zeer grote aantallen in een beperkt aantal grotten overwinteren, zijn erg gevoelig voor virussen, ziektes en infecties. “Door de ziekte worden de verzwakte vleermuizen wakker tijdens de barre wintermaanden. Ze vliegen dan naar buiten om voedsel te zoeken, maar sterven van de honger omdat er nog geen insecten te vinden zijn”, legt Hicks uit. Een remedie om de schimmel uit te roeien is nog niet gevonden, maar biologen roepen mensen op om vleermuisrijke grotten voorlopig te mijden om een verdere verspreiding van de voor vleermuizen zo gevaarlijke schimmel te voorkomen. Bron Dierenblog

Dolfijnen blijken net als sommige mensen diabetes te hebben, maar de dieren beschikken over een gen waarmee ze de aandoening aan en uit kunnen zetten. Dat hebben Amerikaanse wetenschappers ontdekt.
Onderzoekers van de US National Marine Mammal Foundation hebben ontdekt dat tuimelaars ’s nachts resistent zijn tegen insuline, net als mensen met diabetes type II.
De dolfijnen beschikken echter over een genetisch mechanisme waarmee ze die resistentie aan en uit kunnen zetten.
De onderzoekers hopen dat genetisch onderzoek ooit kan leiden tot een behandeling waarmee diabetes ook bij mensen kan worden ‘uitgeschakeld’. De resultaten van de studie naar dolfijnen zijn bekend gemaakt op een bijeenkomst van de American Association for the Advancement of Science (AAAS) in San Diego.
Dieet
Uit bloedmonsters van de dolfijnen bleek dat de dieren alleen ‘s nachts resistent zijn tegen insuline, als ze geen voedsel eten. Wanneer de tuimelaars ’s ochtends beginnen te eten, wordt de genetische resistentie tegen insuline echter uitgeschakeld.
Mensen met een resistentie tegen insuline moeten een streng dieet volgen om medische complicaties te voorkomen.
Hersengrootte
Volgens de wetenschappers heeft de diabetesachtige aandoening van de dolfijnen mogelijk te maken met hun hersengrootte. “Tuimelaars hebben grote breinen die veel suiker nodig hebben”, verklaart hoofdonderzoeker Stephanie Venn-Watson op BBC News.
“En omdat hun dieet weinig suiker bevat, werkt het in hun voordeel om een aandoening te hebben die bloedsuikers in het lichaam houdt. Hun brein blijft zo beter gevoed”, aldus Venn-Watson.
Laboratoriumdier
De wetenschappers hopen op basis van het genetische mechanisme van de dolfijnen een behandeling tegen diabetes te ontwikkelen, die kan worden toegepast op mensen.
“We willen geen laboratoriumdier van de dolfijn maken”, aldus Venn-Watson. “Maar het genoom van dit dier is al in kaart gebracht. Dus we kunnen de genen rustig gaan vergelijken met menselijke genen.”
 NU.nl/Dennis Rijnvis

Bijen hebben – net als mensen – een zwak voor verslaving. Uit onderzoek blijkt dat de insecten pollen die met nicotine of cafeïne ‘op smaak zijn gebracht’ boven de gewone pollen prefereren. Planten maken dankbaar gebruik van die wetenschap door hun pollen zo verleidelijker te maken. Gevolg: de verslaafde bijen komen terug voor meer.
In een aantal experimenten in het laboratorium voegden wetenschappers synthetische nicotine en cafeïne aan de nectar toe. Vervolgens keken ze hoe de bijen reageerden zodra ze met de nectar in contact kwamen. Het viel direct op dat de bijen enkel geïnteresseerd waren in de planten die de synthetische stoffen in natuurlijke concentraties bij zich droegen. Dit zou erop wijzen dat de bijen het prefereren, maar niet direct verslaafd zijn.
“Dit kan als een evolutionaire ontwikkeling zijn bedoeld om hen – net als mensen – verslaafd te maken,” meent onderzoeker Ido Izhaki. Bijen zijn cruciaal voor de voortplanting van planten. Bloemen die meer bijen aantrekken, zitten dus goed en weten zeker dat hun genen voort blijven bestaan. De planten zijn zich daar heel goed van bewust en voegen ’stiekem’ extra substanties aan hun nectar toe om het aantal bezoekers zoals bijen en vlinder te vergroten.
Op het moment dat bijen van pure verrukking een feestje beginnen in het hart van de bloem komen er allemaal pollen op hun lichaam. Wanneer de bijen vervolgens verder vliegen, brengen ze die pollen ongemerkt naar andere bloemen waardoor de voortplanting in gang wordt gezet. Bron Scientias

BILTHOVEN -  Het is aannemelijk dat reeën, wilde zwijnen, edelherten en damherten in Nederland zijn geïnfecteerd met de bacterie die Q-koorts veroorzaakt. Jagers moeten dan ook voorzorgsmaatregelen nemen als ze ingewanden uit geschoten dieren halen. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) bereidt een onderzoek voor naar de verspreiding van de ziekte onder het grofwild.
Dat meldt het RIVM op de internetpagina van de Vereniging Het Edelhert, waarbij veel jagers zijn aangesloten. In Nederland is nog geen onderzoek gedaan bij wild. Wetenschappelijke studies in Zuid- en Oost-Europa hebben echter aangetoond dat tot 30 procent van het grofwild besmet was met de Coxiella burnetii, de bacterie die Q-koorts veroorzaakt. Het is daarom goed mogelijk dat een deel van het Nederlandse grofwild ook met de actueel circulerende Q-koortsbacterie is geïnfecteerd. Het RIVM zal jagers om hulp vragen bij het aanstaande onderzoek.
Vooral het vruchtwater en de moederkoek van besmette dieren kunnen grote hoeveelheden bacterieën bevatten. Het RIVM waarschuwt jagers en faunabeheerders dan ook vooral voor het slachten van drachtige dieren. Ze moeten daarbij een mondkapje, handschoenen en beschermende kleding dragen. Na de klus moet alles worden ontsmet. De ingewanden die uit hindes en zeugen zijn verwijderd, kunnen het beste worden begraven. Ook is voorzichtigheid geboden bij het aantreffen van doodgeboren jongen, aldus het RIVM.
Consumptie van het vlees van grofwild levert geen risico op, zeker niet als het goed wordt verhit.
Het gebied waar tot nu toe de meeste Q-koortspatiënten zijn aangetroffen, strekt zich uit tot halverweg de Veluwe. Daar komt het meeste grofwild van Nederland voor. Ook het Rijk van Nijmegen en het Meinweggebied in Limburg, waar veel wilde zwijnen leven, behoren tot het vaccinatiegebied tegen Q-koorts Bron Telegraaf

Varkenslongen kunnen snel getransplanteerd worden bij mensen om na een medische doorbraak van Australische wetenschappers. Zo willen de artsen het tekort aan menselijke donoren overbruggen.
Niet compatibel
Volgens de wetenschappers zouden de eerste varkenslongen binnen de vijf jaar succesvol bij mensen getransplanteerd moeten worden. Ze veranderden een deel DNA dat verantwoordelijk is voor het niet compatibel zijn met menselijk bloed bij het varken. Professor Tony D'Apice fokt dieren die bedoeld zijn voor transplantaties sinds 1989, ze voegden bij de dieren menselijk DNA toe om bloedklonters en verstoting bij mensen te voorkomen.
Uren later
Bij eerdere experimenten zonder genetisch gemodificeerde longen stierven de organen binnen de 10 minuten af. De onderzoekers lieten menselijk bloed via een machine door de varkenslongen stromen. "Vijf à zes uur later bleek dat deze longen nog even goed werkten als bij de start. Het bloed ging in de longen zonder zuurstof en kwamen er uit met, dat bewijst dat deze longen perfect werken. Een duidelijk vooruitgang dus", aldus Professor Glenn Westall over deze wereldprimeur. Brin HLN